Besluit  Gemeenteraad

Aanleiding

Gelet op het voorstel van agendapunt:

Gelet op:
● het decreet van 26 april 2019 betreffende de basisbereikbaarheid;
● de decretale rol van de vervoerregio’s bij de opmaak en uitvoering van het Regionaal Mobiliteitsplan;
● de budgettaire beslissingen van de Vlaamse overheid inzake de werkingsmiddelen van De Lijn;

Feiten en context

Overwegende dat:

● De Vlaamse regering De Lijn een extra besparing oplegt van 35,5 miljoen euro. Dit zal volgens de Vlaamse Minister van Mobiliteit een inperking van het aanbod betekenen. Men kijkt daar opnieuw naar de bezettingsgraad van de verschillende lijnen. Dit betekent dat opnieuw, net zoals in 2020-2023, de plattelandsgemeenten de rekening zullen moeten betalen en hun Openbaar Vervoersnet (OV-net) nog kleiner zal worden.

● de verschillen in aanbod en middelen tussen vervoerregio’s reeds aanzienlijk zijn en verdere lineaire of disproportionele besparingen deze ongelijkheid versterken;

● regio’s met een lager vertrekpunt inzake aanbod en investeringen relatief zwaarder worden getroffen door bijkomende afbouw;

● eerdere investeringsprogramma’s niet steeds evenwichtig over de vervoerregio’s werden verdeeld;

● de concrete uitwerking en communicatie van besparingen in belangrijke mate terechtkomt bij de vervoerregio’s en de lokale besturen, zonder dat zij over de
noodzakelijke budgettaire hefbomen beschikken;

● het schrappen van vaste lijnen vaak wordt verantwoord met een verwijzing naar flexvervoer binnen het systeem van Vervoer op Maat, terwijl geen sluitende garanties
bestaan omtrent bijkomende structurele financiering om stijgende vraag op te vangen;

● het ontbreken van budgettaire zekerheid het risico inhoudt dat flexvervoer verwordt tot een louter theoretisch vangnet in plaats van een volwaardig en betrouwbaar alternatief;

● bereikbaarheid een essentiële voorwaarde vormt voor onderwijs, tewerkstelling, zorg en maatschappelijke participatie, en vervoersarmoede een reëel risico vormt in
landelijke gemeenten;

Stelt vast dat:

● herhaalde besparingsrondes de beleidsruimte van de vervoerregio’s ernstig beperken en de uitvoering van het Regionaal Mobiliteitsplan hypothekeren;

● een beleid dat hoofdzakelijk stuurt op efficiëntiecriteria zonder voldoende rekening te houden met sociale, ruimtelijke en maatschappelijke effecten strijdig is met de doelstelling van basisbereikbaarheid;

● het beginsel van evenredigheid vereist dat besparingsmaatregelen geen disproportionele impact mogen hebben op regio’s met een reeds beperkter aanbod;

 

BESLUIT:

Artikel 1: Zich uitdrukkelijk te verzetten tegen besparingsmaatregelen van de Vlaamse Regering die binnen de Vervoerregio Vlaamse Rand leiden tot een disproportionele afbouw van het openbaar vervoeraanbod in landelijke gemeenten. Voor wat Pepingen betreft gaat het hier nu over lijn 164 die de dorpskern van Beert bedient en de aanpassingen op lijn R72 met een impact op de bediening van Elingen.

Artikel 2: Het College van Burgemeester en Schepenen te gelasten deze motie over te maken aan:

● de Vlaamse Regering;
● de andere steden en gemeenten van de Vervoerregio Vlaamse Rand;
● de Vervoerregio Vlaamse Rand met het verzoek te komen tot een gezamenlijk en
gemotiveerd standpunt.

Artikel 3: De gemeenteraad periodiek te informeren over de verdere besluitvorming en eventuele bijsturing van de besparingsmaatregelen.

Amendement

Amendement vanuit TEAM Pepingen-fractie, ingediend door S. De Cort, schepen, betreffende het agendapunt:

Aan ‘Feiten en context’ wordt toegevoegd: “Gelet op het besluit van het college van burgemeester en schepenen van 16 februari 2026”.

Artikels 1 tot en met 3 worden vervangen door: “Artikel 1: De gemeenteraad onderschrijft het standpunt van het College van Burgemeester en Schepenen, zoals goedgekeurd op 16 februari 2026 betreffende de besparingsvoorstellen van De Lijn binnen de Vervoerregio Vlaamse Rand, en bevestigt dit als het officiële standpunt van de gemeente Pepingen.”

 

De voorzitter van de gemeenteraad gaat over tot de stemming over het ingediende amendement:

BESLUIT:  Met 14 stemmen voor (Luc Decrick, Peter Van Cutsem, Kristof De Cuyper, Hanneke Agneessens, Suzanne De Cort, Eddy Timmermans, Greta Cochez, Patrick Vanbellinghen, Saskia Beeckmans, Marleen Pollé, Sander Geerts, Lotte Van Cutsem, Johan Peetroons, Frieda Moriau), 1 onthouding (Rudi Seghers)

Enig artikel: Het amendement, houdende voorstel tot wijziging van het agendapunt wordt goedgekeurd:

 

Aanleiding:

Gelet op:
● het decreet van 26 april 2019 betreffende de basisbereikbaarheid;
● de decretale rol van de vervoerregio’s bij de opmaak en uitvoering van het Regionaal Mobiliteitsplan;
● de budgettaire beslissingen van de Vlaamse overheid inzake de werkingsmiddelen van De Lijn;

Feiten en context:

Overwegende dat:

● De Vlaamse regering De Lijn een extra besparing oplegt van 35,5 miljoen euro. Dit zal volgens de Vlaamse Minister van Mobiliteit een inperking van het aanbod betekenen. Men kijkt daar opnieuw naar de bezettingsgraad van de verschillende lijnen. Dit betekent dat opnieuw, net zoals in 2020-2023, de plattelandsgemeenten de rekening zullen moeten betalen en hun Openbaar Vervoersnet (OV-net) nog kleiner zal worden.

● de verschillen in aanbod en middelen tussen vervoerregio’s reeds aanzienlijk zijn en verdere lineaire of disproportionele besparingen deze ongelijkheid versterken;

● regio’s met een lager vertrekpunt inzake aanbod en investeringen relatief zwaarder worden getroffen door bijkomende afbouw;

● eerdere investeringsprogramma’s niet steeds evenwichtig over de vervoerregio’s werden verdeeld;

● de concrete uitwerking en communicatie van besparingen in belangrijke mate terechtkomt bij de vervoerregio’s en de lokale besturen, zonder dat zij over de
noodzakelijke budgettaire hefbomen beschikken;

● het schrappen van vaste lijnen vaak wordt verantwoord met een verwijzing naar flexvervoer binnen het systeem van Vervoer op Maat, terwijl geen sluitende garanties
bestaan omtrent bijkomende structurele financiering om stijgende vraag op te vangen;

● het ontbreken van budgettaire zekerheid het risico inhoudt dat flexvervoer verwordt tot een louter theoretisch vangnet in plaats van een volwaardig en betrouwbaar alternatief;

● bereikbaarheid een essentiële voorwaarde vormt voor onderwijs, tewerkstelling, zorg en maatschappelijke participatie, en vervoersarmoede een reëel risico vormt in
landelijke gemeenten;

Stelt vast dat:

● herhaalde besparingsrondes de beleidsruimte van de vervoerregio’s ernstig beperken en de uitvoering van het Regionaal Mobiliteitsplan hypothekeren;

● een beleid dat hoofdzakelijk stuurt op efficiëntiecriteria zonder voldoende rekening te houden met sociale, ruimtelijke en maatschappelijke effecten strijdig is met de doelstelling van basisbereikbaarheid;

● het beginsel van evenredigheid vereist dat besparingsmaatregelen geen disproportionele impact mogen hebben op regio’s met een reeds beperkter aanbod;

Gelet op het besluit van het college van burgemeester en schepenen van 16 februari 2026;